Recht op matiging
Met de komst van de wet Normering Buitengerechtelijke Incassokosten is het recht op matiging van incassokosten uitgesloten. Dit impliceert dat correct gefactureerde incassokosten in een later stadium niet meer door een rechter gematigd kunnen worden.

Artikel 6:96 lid 4 BW, waarin de normering concreet geregeld wordt, luidt: “In geval van een handelsovereenkomst als bedoeld in artikel 119a lid 1 of artikel 119b lid 1 bestaat de vergoeding van kosten bedoeld in lid 2 onder c uit ten minste een bedrag van 40 euro. Dit bedrag is zonder aanmaning verschuldigd vanaf de dag volgende op de dag waarop de wettelijke of overeengekomen uiterste dag van betaling is verstreken. Hiervan kan niet ten nadele van de schuldeiser worden afgeweken

Artikel 6:96 lid 6 BW, waarin additionele eisen aan facturatie incassokosten aan consumenten gesteld worden, luidt: “De vergoeding volgens de nadere regels kan indien de schuldenaar een natuurlijk persoon is, die niet handelt in de uitoefening van een beroep of bedrijf, eerst verschuldigd worden nadat de schuldenaar na het intreden van het verzuim, bedoeld in artikel 81, onder vermelding van de gevolgen van het uitblijven van betaling, waaronder de vergoeding die in overeenstemming met de nadere regels wordt gevorderd, vruchteloos is aangemaand tot betaling binnen een termijn van veertien dagen, aanvangende de dag na aanmaning.”

Voorheen geschiedde het met enige regelmaat dat de rechter gedurende de gerechtelijke procedure het mes in de berekende incassokosten zette. Voor een schuldenaar was dit een stimulans het op een gerechtelijke procedure aan te laten komen. Ieder geval dat de schuldeiser het niet tot een gerechtelijke procedure liet komen, was pure winst voor de schuldenaar. En wanneer het wel tot een gerechtelijke procedure kwam, was de kans op een matiging van de incassokosten aanzienlijk. Voorheen een behoorlijke stimulans voor een schuldenaar om niet te betalen. Andersom bestond er voor schuldeisers te veel vrijheid hoge incassokosten op te leggen. Soms zelfs tot in het onredelijke. Middels de normering zijn de incassokosten gemaximaliseerd en voor beide partijen transparant.

Voor schuldeisers kan het interessant zijn om de wijziging in het recht op matiging aan wanbetalers te melden. Zulks zowel voor- als na facturering incassokosten. Deze weten dan immers dat correct gefactureerde incassokosten standhouden in een gerechtelijke procedure, waardoor het geen meerwaarde voor ze biedt het tot een dergelijke procedure te laten komen. Melding vormt in deze een additionele druk op schuldenaren zich aan de originele afspraken te houden.